een selectie uit het Multi Impressie sublog/DCR

start

verbouwing DCR 1

verbouwing DCR 2

M.I. LOG DCR Activiteiten 2.htm

M.I. LOG DCR Activiteiten 1.htm

www.dedcr.nl

verbouwing DCR 2

situatie in januari februari maart april 2006

DSCN0525%20(Small) DSCN0524%20(Small) DSCN0523%20(Small)

ook de ruimte die al diverse functies heeft gehad

van vergaderruimte, opslag, tot disco

is alweer geconfisceerd voor een beeldreactie op hetgeen er in de DCR allemaal gaande is

wie zitten hierachter???

dat gaan we weer uitvinden

tijd voor een goed gesprek

DSCN0515%20(Small)

ondertussen volgende beelden in de kapel elkaar op

deze foto’s zijn van Sara Benhamou

23 maart

DSCN0503%20(Small) DSCN0500%20(Small) DSCN0505%20(Small)

DSCN0504%20(Small)

DSCN0502%20(Small)

En als het stand up podium de volgende dag weer leeg is: THE MORNING AFTER STANDUP

Neem ik (ER) de gelegenheid te baat om te reageren met een installatie

2^e stand up café 20 maart 2006

Naar een idée van Petra van der Schoot

een verslag in 2^e instantie volgt hieronder

videpstills%2020mrt06%20(17) videpstills%2020mrt06%20(4) videpstills%2020mrt06%20(3) Afbeelding%20012 Afbeelding%20008 Afbeelding%20004

DSC_0008 (Small) DSC_0065%20(Small)

DSC_0074%20(Small) DSC_0068%20(Small) DSC_0020%20(Small) DSC_0064%20(Small) DSC_0058%20(Small) DSC_0071%20(Small) DSC_0055%20(Small) DSC_0052%20(Small) DSC_0072%20(Small) DSC_0048%20(Small) DSC_0031%20(Small) DSC_0045%20(Small) DSC_0029%20(Small) DSC_0030%20(Small) DSC_0027%20(Small) DSC_0053%20(Small) Afbeelding%20013

foto’s arnoud dijkstra foto’s en videostills ellen rodenberg

________ Verslag Stand-Up DCR 20 maart 2006

Door Rozemarijn Lucassen en Suzanne van Rossenberg, 2 april 2006.

“Op maandagavond 20 maart vond de tweede Stand-up DCR plaats. Omdat er op last van de brandweer niet meer dan vijftig mensen aanwezig mochten zijn, waren de DCR’ers deze keer verzocht geen vrienden of gasten uit te nodigen. In plaats van de eerste stap Den Haag kennis te laten maken met de activiteiten van de DCR, is het open podium op deze manier een besloten plek geworden waar de DCR’ers elkaar hun werk kunnen laten zien en hun gedachten aan elkaar ten gehore kunnen brengen.

Petra van der Schoot had de presentatie van de avond in handen. Er waren duidelijk minder mensen aanwezig waren dan drie weken eerder. Zij uitte dat, afgezien daarvan, een tweede aflevering, een tweede avond, ook altijd de moeilijkste is, vooral na een eerste succesvolle avond.

Petra begon met het boek De Zonnestad van Tomasso Campanella, om de rode draad utopieën op te pakken. Zij liet Ellen Rodenberg een fragment voorlezen.” (Suzanne)

“Het beeld van een stad als onneembare vesting, vol van weelde, kennis en geluk. Woorden als uitmuntend, groot, zonder moeite, liefde, gezond, verantwoordelijk, overdracht en “veel” kwamen voor.

Luisterend naar de stem van Ellen vroegen waarschijnlijk velen zich af in hoeverre de DCR dit overweldigende beeld ooit zal kunnen evenaren. Intussen was het lome geslobber van een broedplaatshond bij zijn drinkbakje te horen. Soms is de realiteit dromeriger dan je denkt.

Petra liet het werk Een ritueel van thuiskomst zien. De muren van kennis, die zojuist beschreven waren bij Campanella hadden haar ooit geïnspireerd tot het maken van een schema dat wel iets weg heeft van de val van een mierenleeuw.” (Rozemarijn)

“Het werk was een boekwerkje dat in feite een instructie was voor een ritueel. In plaats van muren van kennis die naar boven lopen, zoals in de Zonnestad, had Petra een constructie bedacht die als een kegelvormige punt naar beneden de grond in liep. Het onderste puntje was niet alleen de plek waar de zon in de grootste concentratie scheen, maar ook een plek van loutering.” (Suzanne)

“Hierin kun je als mens naar de wereld kijken en extra intense ervaringen opdoen.” (Rozemarijn)

“Terwijl Petra haar werk liet zien, nam Ellen de microfoon van haar over en stelde zij Petra enkele vragen over haar werk. Het was grappig dat Ellen, die zei dat ze de installatie bij het boekwerk had gezien, zich dingen herinnerde die Petra niet bekend voorkwamen.

Na dit optreden werd het woord gegeven aan Paul de Mol om terug te keren naar de vraag, die ook in eerste instantie de aanleiding heeft gegeven voor een Stand-Up podium.” (Suzanne)

“Wat is onze utopie? vroeg hij. Weinig respons. Wat zouden wij willen doen als DCR in deze stad? Hoe zien jullie onze plek in Den Haag? Hij pleitte ervoor om aan deze vraag iedere keer flink de aandacht te besteden, en nu toch vooral met ideeën te komen. Schoorvoetend opperde ik om de stad zo nu en dan vanuit de DCR creatief aan te vallen en te verrassen met stiekeme kunstingrepen.

Kees Koomen, een nieuw gezicht, leek het mooi om ook de media bij DCR te betrekken, bijvoorbeeld een culturele radioshow vanaf het dak van het stadhuis uitzenden.” (Rozemarijn)

“In antwoord hierop zei ik dat dat inderdaad voorbeelden waren van mogelijke activiteiten, en dat ik het nog steeds een goed idee zou vinden om door middel van een werkcommissie alle ideeën, plannen en verwachtingen t.a.v de DCR die leven bij DCR’ers, te inventariseren, en deze vervolgens bijvoorbeeld op een Stand-Up weer te presenteren. Op dat moment benoemde Paul mij tot voorzitter van de werkcommissie.” (Suzanne)

“Een beetje beduusd van de acute benoemingen door Paul durfde toen niemand er meer wat toe te voegen. Maar met dit thema zijn wij natuurlijk nog lang niet

klaar...

Een toename van concentratie ontstond toen Suzanne een werk presenteerde getiteld A Room With A Lesbian View.” (Rozemarijn)

“Ik las in chronologische volgorde de titel, datum en tijdstip op van schilderingen van de Hooglandse Kerk, terwijl met een beamer de schilderingen —op niet chronologische wijze— op de muur werden geprojecteerd.

De repetitie van het uitspreken van de titel A Room With A Lesbian View had natuurlijk geen invloed op de afbeeldingen van de kerk, maar misschien wel op de interpretatie ervan. Ik betoogde dat ik door deze methode te gebruiken kon laten zien dat er in ieder geval niet zoiets bestaat al een “neutrale” manier van kijken.

Daarna vertelde ik hoe verschillende toeschouwers de individuele schilderingen verschillend beoordeelden, kwam er ter sprake hoe het vormen van een smaakoordeel onderdeel is van dit werk en hoe ik eventueel “amateurisme” heb gebruikt om tot “kunst” te komen.

Ik vertelde dat ik een verlangen om een schilder te zijn —wat dat ook moge zijn— als methodologie gebruik om te schilderen, en maakte op deze manier een link naar utopieën. Welke methode kunnen we toepassen om de DCR ieders “ideale” broedplaats te maken?

De avond werd afgesloten. In de educatieruimte was er eenmalig een disco ingericht door Sarina Missot en Damian van der Velden, waar men kon dansen op het ritme dat de platenspeler aangaf. Voor sommigen was dat ritme te langzaam en zij bleven met hun drankje praten in het café van de Stand-Up, waarvan de bar overigens de hele avond door Suzanne Hertogs bemand is geweest. Joost Nieuwenburg verzorgde deze avond de technische opbouw van het podium.” (Suzanne)

“De sombere voorspelling van Petra wat betreft de kwaliteit van deze tweede avond werd niet bewaarheid. Wat zou dit betekenen voor aflevering drie?” (Rozemarijn)

_______________

situatie maart 2006

DSCN0498%20(Small) DSCN0497%20(Small)

Op de tweede etage aan het eind van de overloop naar de fabriek

Navid Nuur

DSCN0294 (Small)

De nieuwtijdelijkecateringcafe situatie

DSCN0307%20(Small)

1e beeld in de eerst voorbestemde opslagruimte/ NU KAPEL van Maarten Schepers

Celebrate (Small)

Natascha Helmer opent 4 maart om 4 uur haar atelier

situatie februari 2006

DSCN0270 (Small)

stand up cafe 20feb06 (Medium)

En direct verslag van Rozemarijn Lucassen(tekst)en ondergetekende(foto’s en videostills)

Stand-up DCR! is door de eerste beproeving heen: doe iets, in het bijzijn

van

mensen, op een podium, versterkt. Brrr...

Er waren maandag 65 mensen, waaronder gelukkig ook veel niet-huurders of

-klussers.

De ruimte zag er veelbelovend uit, als een zwart showterras in de grijze

stofwoestijn van de centrale hal. Met piepende mic's en kloppende

testbeelden

geprojecteerd voor een stiekem toch wel wat zenuwachtig publiek (gemengde

leeftijden).

De eerste actie was meteen raak: Iede Reckman verzamelde zo'n zes mensen om

zich heen die drie glanzende keukenblokken binnen droegen, voor de

gastateliers

(Ikea).

Petra van der Schoot leidde Stand-up DCR! in: 'Ik sta hier nu met enige

twijfel over deze avond', waarmee zij de vrees van de aanwezigen misschien

een beetje suste, of in ieder geval het taboe uit de lucht haalde dat toch

rust

op onze eerste keer. Haar hoop was dat het geheel laagdrempelig zal zijn, en

dat

er vooral veel geëxperimenteerd zal worden.

Als aftrap liet ze een korte film zien, waarin twee sigaretten langzaam

terug

groeiden in de tijd, zo nu en dan omgeven door vliegtuigjes, om uiteindelijk

geplukt te worden. Het mocht wat haar betreft duidelijk zijn wat de

overeenkomsten zijn met het ontstaan van de DCR.

Voor de volgende Stand-up DCR! heeft Petra ons allemaal uitgenodigd eens te

fantaseren over de 'zonnestad', zoals in het boek van Tomasso Campanella.

Het

zou een mooie traditie kunnen worden om iedere keer met

een korte stedenpresentatie te beginnen. Dat kan tekst zijn, beeld, geur,

wat

dan ook...

Als hoofdact was een presentatie van Suzanne Rossenberg gepland, die helaas

ziek

in bed lag. Ineke van der Wal las hierom de tekst van de blonde schrijfster

voor, in het Engels. Vier kunstmanifesten en een denkbeeldige ontmoeting met

Jeanette Winterson klonken als in moedertaal; de mensen luisterden

geconcentreerd. Ha! Hier kan dus serieus ge-pilot worden; geen ?ik ben mijn

dansje vergeten dus laat maar?-gevoelens.

Ellen Rodenberg droeg een tekst over 'beginnen' voor, en liet het publiek

brainstormen over 'bouw/mijn/begin', waar een grote energieke kalligrafie

uitgroeide, nu hopelijk nog te zien in de hal.

Judith Schoneveld bood een voorbeeld van 'post-dramatisch theater'; een

korte scene over een roodharige man, die helemaal geen man bleek te zijn,

geen

rood haar kon hebben en zeer waarschijnlijk niet eens bestond (aldus Daniël

Charms). Zitten we hier dan wel echt, of is alles slechts

schijnwerkelijkheid?

Mike Rijnierse greep spontaan zijn laptop en beamde een rauwe versie van een

nieuwe muziekfilm, met beat-ende hijskranen en fatamorganabomen.

Navid Nuur en Rozemarijn kondigden de 'Ontwerp de vlag van dit land

logo-verkiezing' aan, waar we binnenkort meer van zullen horen via de mail.

Maarten Schepers had een mooie mededeling voor ons: de ruimte achter de

keuken

wordt géén oplag. Het wordt een kerk, een kapel, een bezinningsruimte. Een

plek om kunst gewoon te laten 'zijn'. Om iets te doen en te reageren op wat

al gedaan is. Misschien wijst zich dit in de toekomst vanzelf.

Michiel Pijpe zou vanavond geen performance doen, en deed er toch een. Des

te

beter, want het publiek werd erdoor gegrepen! De absurdistische kipgorilla

liet

gekwelde vreugdeklankjes horen vanuit zijn donkere t-shirtkop en verdween

uiteindelijk achter de kalligrafieën van Ellen Rodenberg, om daarna fysiek

geboorte te geven aan Het Licht. Erg mooi.

Erg mooi. Stand-up DCR!

Iedere derde maandag van de maand, vanaf 20.00 uur in de centrale hal van de

DCR. 20 Maart is de openingsceremonie dus in het teken van Suncity; breng

wat

moois mee!

Rozemarijn

Act: Rozemarijn Lucassen en Navid Nuur

Veel meer foto’s >>>>>>

________________________________________________________________________

DSCN0213 (Small)

Ochtend impressie: zomaar een ochtend in februari om ongeveer 9.13 vlak voor het klussen

DSCN0166%20(Small) DSCN0160%20(Small)

Situatie bij Zeebelt

DSCN0204%20(Small) DSCN0203%20(Small) DSCN0202%20(Small) DSCN0201%20(Small)

Links Niels rechts Chantur

DSCN0199%20(Small) DSCN0198%20(Small) DSCN0196%20(Small)

Ook bij Zeebelt is het echte breken aangebroken

hier zijn Chantur Chandar en Niels Vrijland aan het werk

Situatie januari 2006

DCRjan06 (57) (Small) DCRjan06%20(58)%20(Small) DCRjan06%20(16)%20(Small) DCRjan06%20(25)%20(Small) DCRjan06%20(29)%20(Small) DCRjan06%20(30)%20(Small) DCRjan06%20(31)%20(Small) DCRjan06%20(34)%20(Small) DCRjan06%20(35)%20(Small) DCRjan06%20(37)%20(Small) DCRjan06%20(38)%20(Small) DCRjan06%20(50)%20(Small) DCRjan06%20(52)%20(Small) DCRjan06%20(53)%20(Small)